Туган конгэ татарча сценарий






※ Download: http://lessnsurmicar.briz-motors.ru/?dl&keyword=%d0%a2%d1%83%d0%b3%d0%b0%d0%bd+%d0%ba%d0%be%d0%bd%d0%b3%d1%8d+%d1%82%d0%b0%d1%82%d0%b0%d1%80%d1%87%d0%b0+%d1%81%d1%86%d0%b5%d0%bd%d0%b0%d1%80%d0%b8%d0%b9&source=bitbin.it2




































Йөрәкләрдән чыккан назлы сүзләр, Күңелләрдә булган саф хисләр, Озын гомер, шатлык, ак бәхетләр — Безнең сиңа әйтер теләкләр. Юбилееңда изге, матур хисләр Күңелеңдә калсын уелып. Из какого полотна нельзя сшить костюм для именинника?
Йөзләреңә чыккан бәхетең Була күрсен, берүк, гомерлек. Но мудрость нельзя считать синонимом старости. Татарча сценариялар туган конгэ 50 яшь 55 яшь туган кон котлаулары 45 яшь - Лучший информационно, классмне понраособенно, навигатор по ростов для компьютера, детские шапки с меховым помпоном.
К настоящему моменту дети выросли: старший сын стал называет профессиюа младшенький называет профессию. Үтсен синең килер көннәрең. В кабинет директора называет учреждение, где работает именинница вошла худенькая девчушка. Сценарий подан на доступном языке, что дает возможность. Вот Вам поздравления в для любого возраста. Их вон трое уже В юбилейный годок. Компьютер «хата» җибәргән: 50 түгел, 30 яшь. Юлларыңа уңыш юлдаш булсын, Бәхет кошы булсын иңеңдә. Рәхмәтеннән Ходай ташламасын, Кунагы бул якты дөньяның. 
Сценарий_Татарча юбилей - Сызламасын газиз җаннарыгыз, Сызласа да аяк — кулларыгыз.
Әтиеңә, әниеңә Сөенеч китергәнсең. Йөзең айдай, сүзең балдай, Ягымлыдыр карашың. Ирең ничек яратмасын Син Сандугач баласын. Бик күпләрне көнләштереп Яшисез бергә-бергә. Мәхәббәт ялкыннарыгыз Сүрелмәсен гомергә. Балаларың дәүмәтләрен Язсын әле күрергә. Йомшак ефәк чәчкәйләрең Җилфердәсен җилләрдә. Көзләрең дә язлар булып, Кышларың да җәйдәй булсын, Йортыңда нур балкысын, Бәхет, шатлык тулып торсын, Кояш гел елмаеп торсын Олыгайган көннәрдә. Ходай сиңа насыйп иткән Җир йөзенә туарга. Пар атларда апкайтканнар Сабантуйлы айларда. Бәхеткәең ташып торсын, Йөрсәң дә син кайларда. Көн дә үткәрәсе килеп Тора туган көнеңне. Туган көндә үзеңне дә Мактыйсы килеп тора. Мактап тормыйм, Шәплегеңне Барсы да белеп тора. Бәхет кенә алып килсен, Туасы иртәләрең. Татып яшә дуслар иңен, Гүзәлләр иркәләвен. Кайгылары урап үтсен, Авырлыклар җиңелсен. Юкка-барга баш иярлек Егет түгел инде син. Шатлыкларың артып торсын, Калкып торсын кесәң дә. Бу заманда ул да кирәк, Нәрсә генә дисәң дә. Шул теләкләрне Ходайга Житкереп куйыйк инде. Бокалларга салынганын Киптереп куйыйк инде. Көчле рухлы һәм кешелекле, юмарт һәм ярдәмчел, бәхетле һәм сәламәт бул! Туар таңнарың тыныч, саулыгың ныклы, гомерең бәхетле булсын! Авырмый, кайгы-хәсрәт күрми, озын гомер итүеңне, балаларыңның, якыннарыңның игелеген күреп яшәргә язсын Ходай. Ныклы тазалык, озын гомер, ак бәхетләр белән мул тормышта яшәвеңне телибез. Буләк итәм шигыръ юллары. Гел шатлыкта гына узсаң иде Сикәлтәле тормыш юлларың. Бу тормышның дустым үз законы, Таләпләре аның бик кырыс. Табаласың икән бәхетеңне, Югалтмаска аны син тырыш. Тынычлыгың булсын күңелеңдә, Эшләрең дә барсын, гөрләсен. Гомер буе синең йөрәгеңдә Яшәү дәрте сүнми дөрләсен. Кояшлы көн телим сиңа ,дустым. Яшик әле алда гомер барда, Якын дуслар булып яратып. Кайгы-хәсрәт җиңеләеп китә Синең әйткән йомшак сүз белән. Сәламәтлек, бәхет, куанычлар Юлдаш булсын сиңа гомергә. Балкып тор син гел иртә-кич. Яхшылыкны җирдә ятмый, диләр. Гел яхшылык кына эшлә син. Бүгенге бәйрәм гомергә Истәлек булып калсын. Илле генә түгел, алтмыш, житмешне дә, Сиксән, туксан, хәтта йөзләрне. Фәрештәләр кунсын иңнәреңә Туган көнең белән котларга. Ирешерсең максат-теләгеңә, Яннарыңда булса юлдашың. Озын гомер, бәхет-шатлык белән Бер кайгысыз үтсен гомерең. Яшәу дәрте янсын йорәгеңдэ Картаерга бер дә ашыкма. Бәхетләре килер көннәреңнең Яхшырагы булсын бүгеннән! Сиңа сөенеч кенә китерсеннәр Якыннарың, барлык дусларың. Сәламәтлек — ярты бәхет, диләр, Шушы бәхет читләп үтмәсен. Сиңа карап дулкынланган Күгәрченнәр гөр килә. Канатлары каурыйланган — Туган оя тар булыр. Тиздән очар бу чибәркәй, Кемгә насыйп яр булыр? Күгәрченнәр сине күреп Хисләнәләр-гүлиләр. Сиңа бәхет, яхшы кияү, Озын гомер телиләр! Саф мәхәббәт Утларында янган чак. Изүләрне ачып куеп Жилгә каршы барган чак. Күңелләрең канатланган, Каннар кайнап торган чак, Былбылларны заказ биреп кенә сайраттырган чак. Гомернең иң гүзәл чагы, Шәп чагы, юләр чагы. Бар гомереңә житәрлек Иттереп гүләр чагы. Сөешеп һәм сөелешеп, Уйнап та көлеп калыйк. Унсигез яшь кабатланмый — Кадерен белеп калыйк. Яшь гомерләр кабатланмый, Бәйрәмнәр кабатлансын. Унсигез яшь — канатлы чак, Жаннарда канат калсын. Жаннарда канат калсын да Давыллар ярып барсын. Гомерләрнең һәрбер көне Бәхеткә алып барсын. Ирешәсе үрләр шундый биек Хыялларың чиксез диңгездәй. Тормыш юлың гел чәчәктән тормас, Авыр чакта, балам, бул түзем Якыннарың белән татулыкта яшә, Истә тотып өлкәннәр сүзен. Йөзеңдәге якты кояш Нурын чәчсен гомер-гомергә Хыялларың белән мөмкинлегең Юллар ярып барсын гел бергә! Кылган гамәлләре үрнәк була, Әйткән сүзе хаклык санала. Егерме биш исә шул илленең Нәкъ яртысы була. Яртысы… Син яртылаш ил агасы хәзер, Почти егет, почти карт кеше. Аксакаллар зирәклеге белән Бергә кушып яшьлек ялкынын, Без телибез синең гомереңнең Якты нурлар сибеп балкуын. Юлларыңа уңыш юлдаш булсын, Бәхет кошы булсын иңеңдә. Күңелеңне сөю назлап торсын Һәм сүнмәсен өмет күгеңдә. Син яртылаш ил агасы инде Һәм егетсең әле яртылаш. Бу мизгелне билгеләмәү гөнаһ, Бу мизгелдә яңа «ярты» ач. Бокал төпләрендә калганына Шул яңасын өстәп жиппәрик. Почти ил агасы, почти егет, Синең бәхет өчен күтәрик. Ни дисәң дә утыз — утыз, Егерме түгел инде. Тик шулай да хәлең бигүк Куркырлык түгел әле. Ни дисәң дә утыз — утыз, Ул кырык түгел әле. Үткән гомерне буйлыйсың… Уйлыйсың… Шунсыз булмый. Бер янасың, бер көясең — Утыз яшь утсыз булмый. Очкын гына сал күңелгә, Ялкын кабынып тора. Бик борчылма, утызда да Кызык табылып тора. Борчылуны белми яшә, Авырлык күрми яшә. Кайгылар да жиңелә ул, Башларың иелмәсә. Жаныңда — сөю жылысы, Табында ашың булсын… Калганнарын санап тормыйм, Жилкәңдә башың булсын. Тагы ниләр телим, дустым? Шушы тост белән кырыкка Житәрлек хутың булсын. Кырык яшьлек бабай, диеп Йөргән чаклар бар иде. Бүген менә сиңа да бит, Дустым, кырык яшь икән. Бер дә бабай диеп булмый, Кырык — кызык яшь икән. Үз-үзеңне егет итеп Тойган чаклар буладыр. Күңел кайчак матур кызлар Ягына да борадыр. Тел тидермик, кырык яшең Шул килеш — кырык булсын. Кырык эшең кырылса да Яшәве кызык булсын. Хызыр Ильяс һәр эшеңдә Изгелек кылып торсын. Теләгәнең булып торсын, Юлларың уңып торсын. Шатлыкларың көн дә булсын, Көненә кырык булсын. Шуның өчен, әйдә, берне Күтәрик — кызык булсын. Әтиләрне туган көннәре белән котлау 11 Без бит сине яратабыз Бар өй эчебез белән. Горурланып куябыз Газиз кешебез белән. Ярый, әткәй, син бар әле— Таяныч син, терәк син. Жиңел чакта без дә батыр, Авыр чакта кирәк син. Үзеңә дә авыр чаклар Буладыр — түзәсеңдер. «Бала күңеле — далаларда», — диләр бит, беләсеңдер… Без ялгышсак, кичерәсең — Күңелең киң, беләбез. Кичер, әткәй, сиңа күбрәк Ярдәм сорап киләбез. Каушабрак калсак кайчак, Киртәләр тирәсендә, Житә бер жылы сүзең дә, Житә бер киңәшең дә. Сүзең түгел, шелтәле бер Карашың житә, кайчак, Гомер юлыннан барганда Салулый-нитә калсак. Бу дөньяда Булганың өчен рәхмәт. Безне саклап-яклап торган Кулларың өчен рәхмәт. Ходай сиңа озын гомер, Гомерлек шатлык бирсен. Кайгы-хәсрәтсез тормыш, Бәхетле картлык бирсен. Көн дә бәйрәм булмаса да, Көннәрең бәйрәм булсын. Теләгебездән дә уң син, Үзебездән дә уң син. Корычныкы булсын тазалыгың, Кояшныкы булсын гомерең. Киңәшчебез булып, әти бәгърем, Олы шатлык, нык исәнлек белән , Озак яшә безнең арада. Без теләгән шатлык, бәхет, әти, Юлдаш булсын сиңа картлыкта. Яшәү яме, дөнья иминлеге Юлдаш булсын сиңа картлыкта. Куанычлар гына юлдаш булсын, Яшә шатлыкларга төренеп. Язсын йөзгә җитеп шатлык белән Бергә-бергә гомер итәргә. Син зур терәк безгә авыр чакта, Тормыш ямьле тик син барында. Гомерең озын булсын, шатлык белән Гөрләп яшә матур җәй сыман. Озын гомер, саулык, тыныч картлык Тели сиңа кыз һәм улларың. Кайгыларсыз үтсен һәрбер көнең, Бәхетләрең булсын гомерлек. Барча туганнарга, якыннарга Һәрчак изге булды уйларың. Безнең белән син дә бәхетле бул, Сиңа озын-озак гомер телибез. Килә безнең шулчак чәчләреңнең Һәрберсенә башны иясе. Матурлардан матуррак булсын Гомереңнең калган өлеше! Туган көнең белән котларга. Яшә әле бер дә бирешмичә, Баш имичә кырыс җилләргә. Яшә җирдә язгы гөлләр булып, Терәк булып безнең иңнәргә. Күрми дә кал, сизми дә кал Йөзгә дә җиткәнеңне. Яныбызда син булганда гына Табып була олы бәхетне. Киңәшчебез, терәгебез булып Озак яшә безнен арада. Рәхмәт әйтеп, баш иябез сиңа, Бүген 50 60,70, 80 яшен тулганда. Эш-гамәлең синең маяк кебек Киңәш-сүзең булды таманга. Безгә булган изгелегең, игътибарың Савап булып булып кайтсын үзеңә! Шатлык-куанычлар, сәламәтлек, Сине ташламасын, әти, гомергә, Йортыбызны җылытучы учак, Нур сибүче кояш син безгә! Яшә җирдә якты гөлләр булып, Терәк булып килер көннәрдә. Рәхмәтеннән Ходай ташламасын, Кунагы бул якты дөньяның. Озак яшә утын сүндермичә Балаларың үскән ояның. Туган көннәр ел да кабатлана, Ләкин кабатланмый үткәне. Бәхет, шатлык һәм тазалык белән Килеп торсын иде көткәне. Тормышыбыз синең белән матур, Рәхмәтлебез сиңа мәңгегә. Бирешмәдең җилгә-буранга, Чын мәгънәсендә Кеше булганга! Көткән сабыеңны Учларыңда күккә чөйдең Син. Шул мизгелдән Ирлек хисе белән Бар дөньяны янып сөйдең Син! Сабыйларга кирәк кадәр Җылы, Кирәк кадәр Акыл бирдең Син! Тормыш бураннарын, давылларын Ераклардан күрә килдең Син. Гомер буе безгә һәм Әнкәйгә Зур бәйрәмнәр бирә белдең Син! Ныклы тазалык, озын гомер сиңа Бирсен Ходай, газиз Әткәебез! Дөньядагы матур сүзләрнең дә Иң җылысын килә әйтәсе. Чәчләреңне, әти, чал басса да, Күңелең көр, һаман яшь әле. Җаның тыныч, тәнең таза булсын, Кайгы-хәсрәт күрми яшә әле. Тыныч көзләр килсен, әти, Котлы булсын туган көннәрең. Онытмабыз, әти, һичбер вакыт, Рәхмәт сиңа барысы өчен дә. Боекмасын һич тә йөзләрең! Яшәү яме, дөнья иминлеге Юлдаш булсын сиңа картлыкта. Бәхет, шатлык сиңа юлдаш булсын, Кайгы-хәсрәт ерак йөрсеннәр. Дөрес юлга бастырырдай сүзләр Әйтәсеңне алдан беләбез. Барлык балаң, әти, рәхмәт әйтә, Котлы булсын... Барыбызга канат, терәк булып, Талмый атла гомер үренә. Сәламәтлек, бәхет, шатлык белән Үтсен синең язың, көзләрең. Ак, саф хисләр синең күңелеңә Бәхет үзе булып түгелсен! Картаям дип ялгыш кына уйлый күрмә, Әле тагын бер иллене берүк яшә. Синнән газиз кеше бармы икән, Без бәхетле тик син булганга. Әниләрне туган көннәре белән котлау 12 Әнкәй, диеп әйтер кешең булу Нинди бәхет бит ул дөньяда. Шатлыкларың булса — уртак була Кайгыларың булса — югала. Уйлама әле, картаям, дип, Шат-көләч бул, сүнмә-сүрелмә. Кадер-хөрмәт күреп үтсен гомерең Урыннарың булсын гел түрдә. Һәрчак шулай яшьлек дәрте синдә Янып торсын җәйге учактай Саулык, байлык, күп шатлыклар Чиксез булсын язгы офыктай. Без көйләгән хөрмәт бишегендә Тибрәлгәндә сайрар асылкош Син бәхетле, Син бәхетле Син бәхетле диеп, хатын кыз. Рәхәт яшә, игелеге кайтсын Син үстергән һәрбер баланың. Сәламәтлек — үзе бәхет бит ул, Ходай шуннан мәхрүм итмәсен. Кайгы-хәсрәт күрми генә Яшик шулай бергә-бергә. Сәламәт бул, озак яшә, Син бит, әни, безгә кирәк. Кайгы күрмә, чирне белмә, Һич бирешмә картлыкка. Синең йөзеңдәге шатлык нуры Балкып торсын, мәңге сүнмәсен. Бәйрәмеңнең ямен күтәрсеннәр Ирең, балаларың алкышы. Бәхет чишмәрең мул аксын, Зур шатлыклар белән таң атсын. Юктыр беркем, әнкәй, синнән башка Иркә сүзләр белән юаткан. Җир йөзендә синнән башка Беркем юк кадерлерәк. Син бит, әни, безнең өчен Бәхетләрнең иң зуры. Күңелеңә яшәү дәрте бирсен, Күзеңдәге яшьне киптерсен! И, әнкәем, һәрчак бәхетле бул, Нур сирпелсен синең күзеңнән. Килер көнгә сәламәтлек белән Куанычлар гына өстәлсен. Синдә булган йөз яктысы, әни, Йөрәкләрдә безнең учак якты. Рәхмәт, әнкәй, тудырганың өчен, Аяз көннәр булсын җаныңда. Авырлыклар сине урап үтсен, Кабул булсын һәрбер теләгең. Беркайчан да сүрелмәсен иде Учагыңда янган утларың. Барча балаң, якыннарың белән Кадерен белеп яшәр чак кына. Таң белән ферма юлларын Таптаган чакларыңда. Исемеңне моңга кушып, Җыр итеп җырлаганнар. Истәлек бүләкләр биреп, Сине бик зурлаганнар. Уңган исемен күреп Яшисең һаман бүген. Мактаулы хезмәткәр дигән Исемең юкка түгел. Теләкләребез изгедән, Теләкләр уңсын гына. Авырлыклар җиңеләеп китә, Синең әйткән җылы сүз белән. Соңгы телемеңне, үзең капмый, Безгә өлеш итеп биргәнсең. Тормышыбыз синең белән матур, Рәхмәтлебез сиңа гомергә. Көнне-төнгә, очын-очка ялгап, Безне кадерләп син, әни, үстердең. Изге, әни, синең күңелкәең, Озын гына булсын гомеркәең. Безгә нык канатлар куюыңа, Ышанычлы терәк булуыңа. Өй түрләрең көлеп торсын, Туганнарың килеп торсын. Ут уйнаткан уңган кулың Талчыгуны белмәсен. Кайгы-хәсрәт сагышлары Йортыбызга кермәсен. Яшәүгә дәрт сүнмәс, күкрәгеңдә Ялкын кебек йөрәк булганда. Бураннарны чыгарсың да җиңеп, Үләннәргә кырын ятарсың. Яшәргәнен күреп табигатьнең, Ничек инде күңел картайсын. Чирне белмә, кайгы күрмә, Япь-яшь булып калсын күңелең. Синнән җылы алып һаман шулай Гомер кичсәк иде бергәләп. Йөрәк җылың кушып, барыбызга Яшәр өчен ныклык, көч бирдең. Озак яшә, һәрчак сәламәт бул, Син бит, әни, безгә бик кирәк! Күңелең синең күтәренке булсын, Сөенеп һэм сөендереп мең-мең яшә! Тормышта гел ярдәм итеп тора Зирәк киңәшләрен, җылы сүзең; Иркәлисең, яратасың, юатасың, Тынлыйсың да, анлыйсың да узең. Чал чәчләрең, маңгай сырларың Күбәйсә дә еллар үтүгә, Безнең өчен мәңге яшь син, әнкәй, Картаюны белмә гомергә. Исән-имин яшә, бәхетле бул, Терәк булсын сиңа әтием. Йортыбызны җылытучы учак, Нур сибүче кояш син безгә. Җиргә кояш ничек кирәк буса, Син дә безгә шулай кирәк бит. Үстердең син безне, кеше итеп, Олы рәхмәт барысы өчен дә. Барлык балаларың, оныкларың Китерсеннәр бары яхшылык. Ак бәхетләр генә алып килсен Киләчәктә туар иртәләр. Теләкләрнең телим изгеләрен, Бәхетләрнең телим зурысын. Шатлыкларның телим көтмәгәндә Килә торган иң-иң нурлысын. Барысы өчен рәхмәт сиңа, әнкәй, Исәнлегең белән йөз яшә! Кыш аенда ишелеп кар яугандай, Ап-ак бәхет-шатлык телибез. Озак яшә, әни, мәңге яшь бул, Иң кадерле якын кешебез. Бәхет белән саулык-сәламәтлек Ходай бирсен сиңа һәр көндә. Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен — Озак яшә, исән бул гына. Кайгы-хәсрәт күрми, шатлык белән Үтсен синең гомер юлларың. Синең йомшак куллар Назласа да, иркә итмәде. Без үскәндә кыенлыклар күрсәң, Шатлыклар да читләп үтмәде. Озак еллар сүрелмәсен иде Тормыш матурлыгы йөзеңдә. Йөрәкләрдән чыккан назлы сүзләр, Күңелләрдә булган саф хисләр, Озын гомер, шатлык, ак бәхетләр — Безнең сиңа әйтер теләкләр. Рәхмәтләрем чиксез, теләкләрем изге, Уй-хисләрем сиңа табына. Фәрештәләр ап-ак канат булсын Күп авырлык күргән иңеңдә. Кешелегең, кечелегең сине Яшәтәдер шулай яшь килеш. Тормыш ямен, матурлыгын тоеп, Яшә, әни, яшә тагын да. Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә, Безнең өчен һәрчак кирәксең. Кайгы күрми, шатлык-куанычта Үтсен синең килер көннәрең. Рәхәт яшә - игелеге төшсен Син үстергән һәрбер балаңның. Йөзләреңә чыгармыйча хәсрәт төсен, Үстердең син безне ялгызлыкта. Әткәебез, балаларың, туганнарың белән Матур үтсен гомер юлларың. Күңелеңә сердәш иттең Сандугач тавышларын. Тәрәз каршыңнан китмичә Моң түксәләр бер таңда — Сине өзелеп сагынган Балаларың дип тыңла. Рәхмәт хәстәр белән баккан күзләреңә, Юаныч һәм шатлык биргән сүзләреңә. Шәфкатеңнең иге-чиге юк бит, Кояш чәчкән нурлар шикелле. Шатлык белән тулы, куанычлы Озын гомер сиңа телибез. Киңәшебез, терәгебез булып Яшә әле, яшә йөзгәчә. Сагынышып җыелырга язсын Әти-әни йорты түренә! Шатлыгыбыз арта сиңа карап, Безнең өчен бәхет син булгач! Иң кадерле, газиз кешебез син, Бу - буш сүзләр диеп уйлама. Әниләргә әтиләргә сыенып яшәгәннәр Бәхетен таба якты дөньяда! Сөйкемле карашың кояшка тиң - Бар тормышны нурга күмэсең. Бу дөньяның барлык хикмәтләрен Бары тик син генә беләсең. Йолдызлардай якты, гөлдән гүзәл Синең белән туган йорт ямьле. Шулай бергә каршы алыгыз сез, Без сагынып кайтып кергәндә. Әбиләрне туган көннәре белән котлау 15 Әбиебез, кадерлебез безнең, Иң өлкәне шушы гаиләдә. Туган көнең белән котлар өчен Җыелыштык синең бәйрәмгә. Ак яулыкта күңелең чисталыгы, Гомерең узган хезмәт кырында. Сабырлыгың белән юк иткәнсең Киртәләрне тормыш юлыңда. Әлегәчә ару беләмәс үзең, Куандыра татлы ризыгың. Кышын һәрберебез аягында Була синең мамык оегың. Өй түреңне бизи һәрчак гөлләр Алар сине күреп сөенә. Шул чәчәкләр кебек безне дә син Куандырып яшә гомергә! Рәхмәт, әби, сине күрү шатлык, Беркайчан да авыру белмә син! Саф күңел ул картаюны тоймый, Йөзләреңне кояш бизәсен!